Ogrzyca i dzieci

Słuchacie? Nadstawcie uszu! To będzie baśń o przebiegłej naturze zła, które potrafi manipulować i niszczyć, a ulec może jedynie czystemu dobru. Przepełniona magią piękna przypowieść pióra Kelly Barnhill, autorki ukochanej przez czytelników na całym świecie Dziewczynki, która wypiła księżyc.

W Wdoligłaźnie było urokliwie – aż do pożaru. Wybuchł pewnej straszliwej nocy i pochłonął Bibliotekę. Od tamtej pory miasto chyliło się ku upadkowi. Kolejne pożogi strawiły Szkołę, domy i sklepy. Wdoligłaźno nękały susze i powodzie. Mieszkańcy zamknęli domy dla sąsiadów i serca dla potrzebujących. Coraz częściej myśleli: „Lepiej pilnować własnego nosa”. Wiarę i nadzieję pokładali tylko w Burmistrzu, przystojnym PRZESŁAWNYM W ŚWIECIE POGROMCY SMOKÓW, jak o sobie mawiał – olśniewający uśmiech miał być lekiem na całe zło.

Ale tak naprawdę tylko podopieczni miejscowego Sierocińca wierzyli, że Wdoligłaźno może znowu stać się urokliwym i życzliwym miejscem. Aż pewnego dnia jedna z sierot zniknęła… Kto mógł dopuścić się tej zbrodni? Pewnie Ogrzyca, jak przekonuje Burmistrz (wszak to odrażające istoty!), która mieszkała w krzywej chacie na obrzeżach Wdoligłaźna. Czy aby na pewno? A może prawdziwa bestia czai się bliżej i ma przyjazne oblicze?

To zagadka, którą rozwikłać mogą tylko podopieczni Sierocińca. Czy dzieci podołają temu wyzwaniu? Czy sprawią, że smutek opuści Wdoligłaźno, zło zostanie ukarane, a dobro nagrodzone?

Zdobywczyni Medalu Newbery’ego łączy starożytne przypowieści, język wron i historię smoczego rodu w ambitną, fantastyczną alegorię społeczno-polityczną, która zadaje dotkliwe pytania o naturę czasu, znaczenie opieki społecznej i to, co czyni z nas sąsiadów.